Για χορηγία προς το IoniosClub μέσω PayPal, πατήστε στο Donate

 

 

 

 



Σχόλια επετηρίδας 1993

Στις γραμμές που ακολουθούν, θυμόμαστε τους καθηγητές μας, και άλλοτε με χιούμορ, άλλοτε με νοσταλγία, πάντα όμως με καλή διάθεση, εμείς οι παλαιοί μαθητές της Ιονίου Σχολής καταγράφουμε εικόνες και συναισθήματα από την επαφή μαζί τους, με όση αντικειμενικότητα μας επιτρέπουν τα ένα – δύο ή το πολύ έξι χρόνια που γνωρίσαμε ανθρώπους που δίδαξαν γενιές παιδιών για πολλά χρόνια πριν από μας, ή που τους βρήκαν και θα τους βρουν τα παιδιά μας. Θυμόμαστε με την αμεσότητα των 17άρηδων, ή την πατίνα των χρόνων που πέρασαν από τότε, όλους αυτούς, στους οποίους σίγουρα χρωστάμε κάτι από αυτό που είμαστε…


ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΙΝΤΗΣ
Ο πλέον αθλητικός καθηγητής της Ιονίου Σχολής. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να μην είναι αφού ασκεί το επάγγελμα του γυμναστή. Βρίσκεται χρόνια στο σχολείο και διατηρείται σε καταπληκτική φυσική κατάσταση. Σπάνια θα τον δει κανείς χωρίς αθλητικό ντύσιμο. Η αιγυπτιακή του καταγωγή τον κάνει να μπερδεύει τις καταλήξεις των λέξεων, αλλά δεν τον εμποδίζει να μιλά άψογα γαλλικά, καθώς και άλλες γλώσσες, και να φροντίζει για τις διασυνδέσεις της Ιονίου με το εξωτερικό. Είναι άνετος με τους μαθητές του και το αντίστροφο. Πάντοτε προηγείται της προσφώνησής τους ένα φωνήεν – κατά προτίμηση το έψιλον-, πχ – Ε! Γιάννη, Ε! Δημήτρη… Αναλαμβάνει την οργάνωση του πινγκ-πονγκ, του μπάσκετ και του βόλεϊ και αναδεικνύει αστέρια του αθλητισμού. Σπεύδει προς “βοήθεια’’ των μαθητριών, κυνηγά μπάλες, χωρίζει καβγάδες, ακολουθεί πάντα τους κανόνες. Τα μικρά γυαλάκια του κι η συνεργασία του με τους μαθητές δε θα ξεχαστούν ποτέ.

Επετηρίδα 1993

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΡΙΒΑΣ

Από τους πιο τρελούς καθηγητές στο λεκανοπέδιο Αττικής. Ο ίδιος παραδέχεται την τρέλα του καθώς κι ότι δεν έχει πιστοποιητικό από ψυχιατρείο. Το ντύσιμό του είναι άνετο, αν και παλαιάς μόδας, και το τσαντάκι του πάντοτε κρεμασμένο στον ώμο. Κουμπάρος του ζωγράφου μας, ασχολείται με την τέχνη του …χτισίματος “ρίχνοντας το στόκο με τη σπάτουλα χωρίς να ξεφεύγει ούτε ένας πόντος”. Μιλά σταράτα, αντρίκια κι αντέχει σ’ όλες τις κακουχίες. Προτιμά το φυσικό τρόπο ζωής : αγαπά τα ζώα (γιαυτό και τους μαθητές του), καλλιεργεί τον κήπο του, το καλοκαίρι προτιμά το (υποβρύχιο) ψάρεμα και το χειμώνα το κυνήγι. Έχει τρανταχτό γέλιο, υπομονή και επιμονή. Είναι καλός οδηγός και εξαίρετος άνθρωπος. Σαν καθηγητής περνά θετικά και εποικοδομητικά μηνύματα, τα οποία θα συντροφεύουν τους μαθητές του σ’ όλη τους τη ζωή.

Επετηρίδα 1993

ΓΙΑΝΝΑ ΓΥΦΤΟΠΟΥΛΟΥ

Γεννημένη γύρω στο 1821 – καθώς η ίδια υποστηρίζει – αποτελεί ένα από τα πιο παλιά πρόσωπα της Ιονίου. Εντυπωσιάζει με το αξιοζήλευτο – πάνα σε φόρμα – σώμα της, σε αντίθεση με τη συνηθισμένη της φράση “άσε, πάλι πάχυνα” και τα μακριά πάντα άσπρα μαλλιά της Οι επτά μοντέρνες φόρμες, τα ψηλά τακούνια και οι “ριχτές” παντελόνες της την αναδεικνύουν. Αγαπημένες της ασκήσεις είναι αυτές που “λιώνουν τα παχάκια”. Η βετεράνος μας δηλώνει κάθε χρόνο ότι θα πάρει σύνταξη, επιδίδεται στους δημοτικούς χορούς και ο, τι ρούχο φοράει είναι το μοναδικό καθαρό που έχει… Έχει αδυναμία στις εγγονές της, αντιδρά όταν παίρνουν τις αρμοδιότητές της, όταν νευριάζει δε την συναγωνίζεται κανείς, λατρεύει το κουτσομπολιό και είναι μέσα σε όλα. Κοντά της αγαπήσαμε τον αθλητισμό και τη λούφα, γιαυτό κι εμείς – η “λεπτή” τάξη, όπως μας αποκαλεί – δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ την ανεπανάληπτη γυμνάστριά μας.

Επετηρίδα 1993

ΜΑΡΙΑ ΔΙΑΛΟΥΠΗ

Η κυρία Μάρω μπαίνει στην αίθουσα. Όλα τα μάτια καρφωμένα πάνω της και όλα τα στόματα κλειστά. Η λογική τρέχει πέρα από τους νόμους της Φυσικής και της Χημείας και η αγάπη της γεμίζει τις καρδιές όλων μας. Δασκάλα της φύσης και της ομορφιάς μεταμορφώνει τις λέξεις σ’ ευγένεια και μαγεία. Η ευαισθησία ξεχύνεται πέρα από την έδρα, το διαπεραστικό πράσινο βλέμμα ακινητοποιεί, το ειλικρινές χιούμορ εξαφανίζει κάθε φόβο και οι ασύγκριτες ιστορίες διώχνουν κάθε εγνοια. Εμείς, τα “μπελελά” της, μάθαμε την αξία του ανθρώπου και ξέρουμε ότι θα μας διδάσκει και μετά το τέλος της σχολικής μας ζωής.

Επετηρίδα 1993

ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Μια από τις πιο επιβλητικές μορφές του χώρου του σχολείου, ο αγαπημένος – σύμφωνα με γκάλοπ – μαθηματικός των παιδιών. Προσκολλημένος στα μαθηματικά, αδιαφορεί για τα άλλα μαθήματα (χαρακτηριστικές είναι οι αναφορές του στη…Ζωολογία). Είναι αυστηρός, σκέφτεται και δρα πάντοτε ακολουθώντας τις αρχές του. Το αργό και σταθερό περπάτημά του στους διαδρόπους και την αυλή της Ιονίου προκαλεί φόβο σ’ όποιον τον πρωτοδεί, όμως κατά βάθος όλοι τον λατρεύουν. Σίγουρα θα λείψει σ’ όσους είχαν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν από κοντά.

Επετηρίδα 1993

ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΛΑΝΤΖΗ

Μπαίνει ορμητικά, με βιαστικό, αλλά σταθερό βήμα. Το μακιγιάζ συνδιάζεται με το ταγιέρ κι αυτό με τη σειρά του αναδεικνύει τα κοσμήματα: όλα όπως πρέπει. Κάθεται κολλήτά στην έδρα. Παίρνει το πιο εύκαιρο βιβλίο της τάξης. Με φωνή απαιτητική, “καρφώνει ”μέσα από στους ογκώδεις φακούς της, κουνά εκφραστικά τα χέρια της, κορδώνεται, σταυρώνει τα πόδια της, ρωτά στοχαστικά , απαντά, και με πολλή παραστατικότητα αναλύει, εξιστορεί, φιλοσοφεί. Με τη Ζωζώ όλοι θα μαγνητιστούν από τις περιπέτειές της, θα διασκεδάσουν από τις ιστορίες της, θα πληροφορηθούν ο,τιδήποτε θελήσουν, ακόμη και πότε θα γίνει σεισμός. Πάντα ανοιχτόκαρδη, περίεργη και μονίμως κηδεμόνας μας, μας χάρισε όμορφες στιγμές, αλλά και απογοητευτικές εκφράσεις απολογισμού, που θα μείνουν αναλοίωτες με το πέρασμα των χρόνων.

Επετηρίδα 1993

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΣΕΤΑΣ
Ο Δάσκαλος της Φυσικής, ο ερμηνευτής της μαγείας, ο ποιητής της φύσης, ο εκπρόσωπος της φαντασίας, ο επιστήμων της Ανοιξης δηλώνει χαρακτηριστικά ότι “η Πραγματικότητα είναι πολύ χυμώδης για να έχει οποιαδήποτε σχέση με την ανοστιά του Απόλυτου…”. Αγαπά την πένα, κινείται πέρα από τους νόμους και τους αριθμούς. Ψάχνει για την ουσία του κόσμου. “Το φάντασμα του Λεονάρντο” πλανιέται νωχελικά στους διαδρόμους του σχολείου, ενώ τα εκφραστικά χέρια, το ανήσυχο περπάτημα και το παράξενο “ρ” του, φαίνονται να ανακρίνουν, ν’ αντιδρούν, ν’ αντιστέκονται. Ο κατάλογος χάνεται πίσω απ’ το κέφι, η εξέταση πίσω από το γέλιο κι ο φόβος πίσω από την αγάπη. Οι πρωτοβουλίες του, το συνδικαλιστικό του πνεύμα, οι συγκρούσεις με τη “γραφιοκρατεία” ταιριάζουν με τα βαριά, βαθυστόχαστα γυαλιά, τα camel, τα ατημέλητα μαλλιά, το ατίθασο μούσι, τα χρωματιστά κασκόλ, την πολυμεταχειρισμένη τσάντα και την αγαπημένη του μηχανή. Τον ευγνωμονούμε που μας γνώρισε το πέταγμα των κορμοράνων, το άρωμα της γλυσίνας και τη σφαίρα του Φυσικού ονείρου.

Επετηρίδα 1993

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΡΗΣ

Κανείς δεν μπορεί να συναγωνιστεί τον κύριο Ρούλη στην υπερκινητικότητα, την ακρίβεια και την ευστοχία. Σκέφτεται, μιλάει, συμπεριφέρεται μαθηματικά, επιλύει κάθε αλγεβρικό πρόβλημα, σχεδιάζει με απόλυτη λεπτομέρεια τα γεωμετρικά σχήματα και επεξηγεί άκρως αναλυτικά τα πάντα. Το ντύσιμο είναι άνετο, το βλέμμα πονηρό και τα χέρια έτοιμα να αιφνιδιάσουν και να ξεγελάσουν. Το “λοξό” χαμόγελο και το τρίψιμο του λαιμού εκφράζουν το στοχασμό και το χιούμορ του, η υπομονή και τα γερά νεύρα εντυπωσιάζουν. Πάντα πρόθυμος να ποζάρει στις φωτογραφίες και να εξυπηρετεί τους συνδρομητές του περιοδικού “Ευκλείδης” , αντέχει τις πλάκες μας και δεν παύει ποτέ να ενδιαφέρεται για μας. Οι όμορφες στιγμές που μας χάρισε – ας μιλήσουμε καθαρά και ξάστερα – δε θα σβήσουν ποτέ στο χρόνο.

Επετηρίδα 1993

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΤΑΛΑΣ
Ή αλλιώς Πλάτων (πλατάς). Είναι νέος, ψηλός, με μειδίαμα, μαγουλάκια και ματάρες. Του αρέσουν τα καρώ ρούχα και τα παστέλια, που του δίνουν δύναμη. Είναι υπερκαταναλωτικός όσον αφορά τον καφέ και το τσιγάρο κι αποτελεί ακραία περίπτωση φεμινιστή (έχει απέραντη αδυναμία στην κόρη του κα;ι δε σηκώνει αστεία γιαυτήν). Είναι πάραπού καλός στην Έκθεση, αλλά και κρυφός αρχαιολάτρης. Παρόλ’ αυτά θα ήθελε να έχει μια υψηλή θέση στο στρατό ή να σκηνοθετεί θέατρο. Είναι ήρεμος κι υπομονετικός και κατά κανόνα αργός στις κινήσεις του. Ακούει Pink Floyd και γενικά μουσική των 70’s κι ο αγαπημένος του ποιητής είναι ο Καβάφης. Η άρνησή του να υπάρχει έξω βιβλίο μαθηματικών την ώρα του μαθήματός του, δημιουργεί πανικό στην τέταρτη δέσμη. Έχει μονίμως χιλιάδες εκθέσεις να διορθώσει, κάτι που κάνει ακόμη και πάνω στο καλοριφέρ. Συμπαθεί ιδιαίτερα τα κοντοκουρεμένα μαλλιά των αγοριών, τα γλυκά και την κάθε είδους ανάλυση. Κύριε Κουταλά, μη φοβάστε, δε θα χαθούμε. Κάποια μέρα θα μας πετύχετε στο δρόμο βιαστικός για τη δουλειά ή θα δεχθείτε τα παιδιά μας στο φροντιστήριό σας για Αρχαία κι Έκθεση.

Επετηρίδα 1993

ΖΑΝΝΗΣ ΜΑΡΓΕΤΗΣ

Ένας από τους πιο γραφικούς τύπους του σχολείου μας, από τους πιο αγαπητούς καθηγητές, ο πραγματικός φίλος των παιδιών, που αποκάλυψε τον εύθυμο και αξιαγάπητο χαρακτήρα του στην αξέχαστη πενταήμερη εκδρομή στην Κύπρο. Θα τον αναγνωρίσετε από τα περίεργα, μακρόστενα και ιδιαίτερα αρωματικά τσιγάρα του, τα περίφημα More, που καπνίζει μόνο όταν θυμάται να φέρει τον αναπτήρα! Ένθερμος υποστηρικτής του Ολυμπιακού, κρυφό πειρακτήρι (αλλά και ευέξαπτος με τους… βρεγμένους σπόγγους). Θα μείνει στη μνήμη των παιδιών της πρώτης δέσμης για τις πλούσιες μαθηματικές του γνώσεις και τα ατέλειωτα απογεύματα κάθε Τρίτης, οπότε παρέα με κέφι και … πίτσα δούλεψαν για την επιτυχία τους.

Επετηρίδα 1993

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΝΤΟΣ

Από τους παλαιότερους της Ιονίου , διηγείται πάντοτε εμπειρίες του και κατορθώματα παλιότερων μαθητών του. Μασάει μονίμως τσίχλα, την οποία – γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε – συχνά βγάζει και βόλτα. Έχει μια ενδιαφέρουσα συλλογή από κασκόλ και γραββάτες, την οποία επιδεικνύει με τρόπο άκρως αποκαλυπτικό. Πρέπει να του αρέσει ο ύπνος και το πρωινό χουζούρι, όπως τουλάχιστον φαίνεται από τις άπειρες 20λεπτες αργοποριούλες του. Δίνει εξηγήσεις για τα αστεία του, επειδή φοβάται μήπως παρεξηγηθεί (έχουν ακούσει πολλά τα αυτιά του). Κάθε Τρίτη μεσημέρι κολατσίζει με τους μαθητές του πίτσες και λοιπά εδέσματα. Έχει ένα δικό του τρόπο να ρωτά αν κάποιος κατάφερε να ικανοποιήσει μια βιολογική του ανάγκη (όλα εντάξει; Κάναμε τσισάκια;) και το ΜΟΝΟ που θέλει είναι να είμαστε ήσυχοι, όταν βγαίνει για λίγο έξω. Η σχέση του με την Ειρήνη Κοκολιού είναι ξεχωριστή και αναντικατάστατη. Όσο για τη σχέση του με τους μαθητές του; Θα μας μείνει αξέχαστη.
Διαχρονική και χαρακτηριστική του φράση – απειλή : - Ποιόν θα απολαύσω σήμερα;

Επετηρίδα 1993

ΘΟΔΩΡΗΣ ΜΑΡΚΟΥ

Έχει μια από τις καλύτερες βρετανικές προφορές του σχολείου. Εντυπωσιάζει πάντα με τις χρωματιστές ζακέτες του και την υπομονή του. Η τριτοδεσμίτισσα κόρη του δέχεται σπόντες και αστεία από τον “daddy” και τον αγαπά πολύ! Στην τάξη ανέχεται τη φασαρία και τις τρέλλες μας και καταφέρνει να συγκρατεί το θυμό του μετρώντας μέχρι το δέκα. Δε βαριέται να μεταφράζει στα ελληνικά κάθε κείμενο του βιβλίου, ακόμη κι όταν η προσοχή των μαθητών δεν είναι ιδιαίτερα τεταμένη. Ξέρουμε ότι του αρέσει να ξεφυλλίζει περιοδικά αυτοκινήτων, να ζωγραφίζει σε ειδικό χαρτί, το οποίο έπειτα καταλήγει μέσα στον κατάλογό του, να κάνει μια βόλτα στα θρανία πριν καθήσει στην έδρα και να μιλάει για το δικέφαλο. Εκείνος μπορεί να ησυχάσει όταν θα φύγουμε, εμάς όμως σίγουρα θα μας λείψει.

Επετηρίδα 1993

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΥΛΩΝΑΣ
Είναι ο καθηγητής με τα καταπληκτικά μάγουλα, τα διαπεραστικά γαλανά μάτια και την ωραία φωνή, που όλη τη χρονιά σόκαρε τους μαθητές του με τα έξαλλα πουκάμισά του και τους τρομοκρατούσε με το επίμαχο, εξεταστικό μπλοκάκι του. Είναι μανιώδης καπνιστής και πιστεύει ότι η γυναίκα είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου! Δεν είναι στη μοίρα του να έχει καλές σχέσεις με τα καλλιτεχνικά, όσο κι αν το προσπαθεί. Μισεί τις αγκινάρες, τους σταυρούς στα σκουλαρίκια και τους Τούρκους. Προτιμά την μπλε “αμίτα” και τις τσίχλες clorets. Έχει καυστικό χιούμορ, προτομή του Βενιζέλου στο γραφείο του και προτίμηση στην κλασική και “ποιοτητική” μουσική. Ελέγχει πάντα το απουσιολόγιο, σχολιάζει εύστοχα τα διαγωνίσματα της Ιστορίας, επιβραβεύει τις επιτυχίες και γιορτάζει με σαμπάνιες τα γενέθλιά του. Είναι φανατικός οπαδός του Ολυμπιακού (σιγά την ομάδα) και τακτικός επισκέπτης των γηπέδων. Τις σχέσεις του με τους άλλους χαρακτηρίζει η υπερβολή και η ακρότητα, όπως τουλάχιστον ο ίδιος λέει. Ελπίζουμε να ξέρει ότι ακόμη κι αν τον στενοχωρήσαμε καμιά φορά κατά τη διάρκεια της χρονιάς, τον αγαπάμε και δε θα τον ξεχάσουμε ποτέ!

Επετηρίδα 1993

ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΛΙΩΤΗΣ
Τον γνωρίσαμε νέο, ωραίο, αθλητικό. Δύο πράγματα μας έμαθε : πρώτα απ’ όλα, να μη φοβόμαστε τα διαγωνίσματα. Κάθε βδομάδα γράφαμε πρόχειρο, μέχρι που δεν μας έκανε πια αίσθηση καμία. Δεύτερον, μας έμαθε μαθηματικά. Προσωπικά ξεκίνησα με 11, χατιρικά, στο πρώτο τρίμηνο και έβγαλα 18 μέσο όρο στο απολυτήριο. Στα διαλείμματα έπαιζε μαζί μας βόλεϊ. Ήταν άνετος και φιλικός στην τάξη, ευαίσθητος και διεκδικητικός, συζητούσε τα πάντα μαζί μας, σε δύσκολες εποχές πολιτικών αλλαγών. Μετά από πολλά χρόνια έψαξα και τον βρήκα στο Βόλο, όπου τον γνώριζαν όλοι, λόγω και της οικολογικής του δράσης. Να είναι πάντα καλά, ο, τι κι αν κάνει…

Παύλος Παπαμιχαλόπουλος
Ασφαλιστής

ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΚΟΛΙΟΥ

Το άγρυπνο μάτι της Ιονίου. Γνωρίζει τα πάντα, ελέγχει τα πάντα. Λίγοι γνωρίζουν ότι είναι καθηγήτρια αγγλικών. Οι περισσότεροι νομίζουν ότι παραδόθηκε σετ μαζί με τους πίνακες και τα θρανία. Ανοίγει και κλείνει το σχολείο. Κανείς δε θυμάται μια μέρα στην Ιόνιο της Φιλοθέης χωρίς την παρουσία της. Μια μέρα που είχε χιονίσει σε όλη την Αττική, πήρα τηλέφωνο στο σχολείο για να επιβεβαιώσω ότι θα είναι κλειστό. Το σήκωσε (μαντέψτε ποιος ;) η Ειρήνη ! Είχε κατορθώσει (με το εκχιονιστικό της ; με το ελικόπτερό της ; θα σας γελάσω !) να φτάσει 7.00 η ώρα το πρωί στο σχολείο και να απαντάει στα τηλέφωνα. Παντός καιρού. Όταν έχει τα κέφια της είναι απολαυστική. Αστειεύεται και πειράζει τα παιδιά. Όταν έχει τα μπουρίνια της, της φταίνε όλοι. Και κυρίως τα παιδιά που για κάποιο, ανεξήγητο, λόγο, δεν βρίσκονται στην τάξη τους .
– Πάλι εδώ είσαι εσύ; Γρήγορα στην τάξη σου για μάθημα…
– Μα …. κυρία Ειρήνη, έχω αποφοιτήσει, 30 χρόνια τώρα…

Παύλος Παπαμιχαλόπουλος
Ασφαλιστής

ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ο νυν Λατινικός και πρώην Αρχαίος μας καθηγητής είναι γενικά ένας τύπος “μάλιστα, κύριέ μου”. Ντύνεται με άνετα ρούχα, για να επιδοθεί εύκολα στα αγαπημένα του σπορ : μπάσκετ και πινγκ – πονγκ, στη διάρκεια των οποίων ρίχνει ΤΟΝ ιδρώτα, αφού όπως ο ίδιος λέει, θέλει να χάσει κιλά (δεν είναι, όμως σταθερός. Το επόμενο λεπτό θα φάει μπουγάτσα). Όταν χάσει ο Παναθηναϊκός, έχει τσαντίλες και βάζει πονηρές ασκήσεις. Όταν όμως ο ΠΑΟ κερδίσει, και στοιχήματα με κόκα-κόλες θα βάλει και ανέκδοτα θα πει και με τα λατινικά αστεία θα γελάσει. Από τη στιγμή που θα νιώσει ότι βαριέται, γίνεται απρόσεκτος και κάνει λάθη, βολτάρει πάνω – κάτω στην τάξη κρατώντας το κομπολόι του και περιμένει ν’ απαντήσουμε στις ερωτήσεις του “όσο είμαστε νέοι”. Συνηθίζει τα καλά κρασιά ή αλλιώς “good wines” (στα γαλλικά δεν το έμαθε ακόμη). Ελπίζουμε να θυμάται πάντα τη μεγαλύτερη γ΄ δέσμη που είχε ποτέ.
Χαρακτηριστική φράση : - Πές το τώρα … μη γεννήσω !

Επετηρίδα 1993

ΣΤΕΛΛΑ ΜΑΘΙΟΥΔΗ

Εκτελεί καθήκοντα φιλολόγου, ιστορικού, ψυχολόγου, διδασκάλου Στ.Δ.Π. Επισκέπτεται συχνά το κομμωτήριο και φορά χρωματιστά ταγιέρ, έξαλλες μπότες και έχει καρφιτσωμένη στο πέτο της τη Βεργίνα. Όταν δεν καταφέρνει ν’ αποσπάσει την προσοχή μας από τις διάφορες ασχολίες μας, επιδίδεται σε χασμουρητά και αναθέτει αμέτρητες εργασίες. Δεν τα πάει καλά με τα παράθυρα και όταν κάθεται στην έδρα, κατεβάζει χαρακτηριστικά το σακάκι της δείχνοντας ενοχλημένη από τη ζέστη που επικρατεί στην τάξη. Αγχώνεται για τις εξετάσεις και την πιθανή επιτυχία των μαθητών της κι έχει απεριόριστη υπομονή. Υπάρχουν, βέβαια, και φορές που οι “αταξίες” ξεπερνούν τα όρια και τότε μας υπενθυμίζει ότι “έχει μεγαλώσει τα παιδιά της” και ότι “δεν μπορεί να ανεβάζει την αδρεναλίνη της”. Όλοι συμφωνούν ότι είναι συμπονετική, έχει κατανόηση, αγαπάει τα παιδιά κι έχει ιδιαίτερη αδυναμία στ’ αγόρια (άλλωστε έχει κι η ίδια δύο). Αγαπημένο της σπορ : να διακόπτει όταν λένε οι άλλοι μάθημα. Μας πλησίασε, μας βοήθησε και μας έδωσε την ευκαιρία και να τη γνωρίσουμε και να την αγαπήσουμε. Θα μείνει για πάντα στη μνήμη μας.

Επετηρίδα 1993

ΝΙΚΟΣ ΠΑΣΣΑΣ
Είναι απλά ο μοναδικός στο είδος του εδώ στην Ιόνιο, γεγονός που του προσφέρει ένα υπερφορτωμένο ωράριο και του δημιουργεί την ανάγκη της συνεχούς εναλλαγής καταλόγων. Εντυπωσιάζει πάντα με τα σακάκια, τις γραβάτες και τη “στην τρίχα” εμφάνισή του. Το πονηρό χαμόγελο, τα καρφωτά μπιρμπιλωτά μάτια, ο πρωινός καφές και η αμείλικτη σταθερότητα στις απόψεις του είναι τα κύρια γνωρίσματά του. Είναι ειδικός στη βυζαντινολογία, τις αναλύσεις και τους φιλοσοφικούς στοχασμούς, τις πολλές και – συχνά – υπερβολικές ερωτήσεις. Επίσης επιδίδεται στο να ψέλνει και να μας τα ψέλνει. Έχει δύο κόρες, ουσιαστικά όμως παιδιά του είναι όλοι οι μαθητές του σχολείου. Του αρέσει να μιλάει για τις σπουδές του στο Παρίσι, ν’ ατενίζει απ’ το παράθυρο και να μας μαθαίνει λέξεις που πρέπει να ξέρουμε. Αν και “τενεκέδες ξεγάνωτοι”, πάντοτε θα τον θυμόμαστε.

Επετηρίδα 1993

ΒΙΚΥ ΝΙΚΟΛΑΡΟΥ
Τη λένε Βίκυ, αλλά όχι Κουλιανού. Κι όμως, διαθέτει όλα τα προσόντα και πληροί όλες τις προϋποθέσεις ενός τοπ-μόντελ της πασαρέλας: είναι νέα, όμορφη και ανάλαφρη. Είναι κομψή – ακόμη και με τις φόρμες – και μοντέρνα. Έχει τρομερά μάτια και φτιάχνει χαριτωμένα κοτσιδάκια στα μαλλιά της. Πρώτη της χρονιά στην Ιόνιο κι όμως κατέκτησε τους πάντες, και κυρίως τ’ αγόρια, γιατί είναι ευχάριστη, σεμνή, πολύ γλυκιά και έχει ωραίο σώμα. Πάντα αγκαλιά με το κασετόφωνο και τις κασέτες της καταφέρνει να κάνει κεφάτο κι ευχάριστο το aerobic (την ίδια χαρακτηρίζουν η αντοχή, η ευλυγισία κι ο ρυθμός). Ανέχεται να κάνει το μάθημά στο χώρο που λέγεται υπόστεγο και συχνά έρχεται σε ήπιες συγκρούσεις με το κατεστημένο και την παλιά ιθύνουσα τάξη. Σουτάρει με στυλ, μαυρίζει απ’ τον ήλιο όταν πηγαίνει για σκι, βοηθά να πλουτίσει το σχολείο με βραβεία και κάθε πρωί μοιράζει μπάλες στο Γυμνάσιο. Εμείς, δηλαδή μόνο τα κορίτσια, θα την επισκεπτόμαστε συχνά, μια και η δίαιτα και η γυμναστική είναι αναπόσπαστα στοιχεία της ζωής μας.

Επετηρίδα 1993

ΣΑΚΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Μπαίνει στην τάξη με την κιμωλία στο χέρι. Κάθεται στην έδρα και ανοίγει το μπλοκάκι που σπέρνει τον τρόμο στους μαθητές. Μάθημά του : η Χημεία που εφαρμόζεται παντού. Ειδικότητές του : η εξαντλητική ανάλυση και η εξονυχιστική εξέταση στον πίνακα. Αδυναμία του : ο Ολυμπιακός. Είναι προσεκτικός και ακριβής. Προτιμά τα μεγάλα, παραγεμισμένα ντοσιέ και το προσωπικό του σύστημα επίλυσης προβλημάτων. Ο χαρακτηριστικός του βήχας και το κούνημα του χεριού είναι γνωστά σε όλη την Ιόνιο. Το γεγονός, όμως ότι διαβάζει φιλοσοφία και ότι δε μένει προσκολλημένος στο – εδώ που τα λέμε – όχι και τόσο εύκολο μάθημά του, το ξέρουν λίγοι. Ίσως ένα από τα επόμενα σχέδιά του να είναι μια διατριβή πάνω σε λάθη των σχολικών βιβλίων της Χημείας, που ακόμη και στις βελτιωμένες εκδόσεις υπάρχουν δυστυχώς. Μπορεί τ’ απρόσμενα αστεία του να μην προκαλούσαν πάντα το γέλιο μας, όμως ο ίδιος θα φέρνει πάντα στη μνήμη μας τα χρόνια του Χημείου και των αμέτρητων ενώσεων.
Χαρακτηριστική φράση : - Διοξείδιο του θείου κι όχι της θείας!

Επετηρίδα 1993

ΝΙΚΟΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ
Καθηγητής κοινωνιολόγος πρωτοδιοριζόμενος, νέος στην Ιόνιο και στην ηλικία. Σε αντίθεση με την πλειονότητα των συναδέλφων του, διαθέτει πυκνό καστανό μαλλί. Πάντοτε με θαυμάσια κυριλέ σακάκια, γυαλιά ηλίου και μια ιδιοτυπία χαριτωμένη στο λεκτικό του, έρχεται στο σχολείο με Suzuki Alto (για πρακτικούς λόγους). Πρόλαβε και παντρεύτηκε, γεγονός που απογοήτευσε το θηλυκό πληθυσμό του σχολείου, κι έχει τρομερή αδυναμία στο μικρό Βασιλάκη. Φανατικός Παναθηναϊκός και εμπνευστής της λέξης “μανιφακτούρα”, πιστεύει στο σύστημα και στην τήρησή του. Είναι δεινός μπασκετμπολίστας (απ’ ότι ξέρουμε) και καλός στο μάθημά του, αν και ειδικότητά του είναι η εγκληματολογία (γιαυτό καταλαβαίνει τους μαθητές του). Είναι “ανοιχτός”, πρόθυμος για διάλογο κι έχει κατανόηση και αρμονικές σχέσεις με τα παιδιά. Άλλωστε, δεν απέχει και πολύ από την ηλικία τους. Παρόλο που οι τεταρτοδεσμίτες καταταλαιπωρήθηκαν όλη την χρονιά με τα διαγωνίσματά του, έφυγαν από το σχολείο με τις καλύτερες εντυπώσεις.

Επετηρίδα 1993

 

Πιέστε εδώ για επικοινωνία με τον διαχειριστή των ιστοσελίδων