Για χορηγία προς το IoniosClub μέσω PayPal, πατήστε στο Donate

 

 

 

 



Η Άνοιξη στη μεγάλη μας πόλη

Ο Μενέλαος είναι δεκαεπτά χρονών. Έχει ίσια μακριά μαλλιά σε μαύρο χρώμα. Ψηλός, Δευτέρα Λυκείου. Με το «που ανοίγει» η αυλαία εμφανίζεται. Το ακροατήριο διακόσια περίπου άνθρωποι παιδιά μαζί και οι καθηγητές τους. Προσκεκλημένος ο γραμματέας της Ένωσης Φυσικών. Από τα μεγάφωνα έρχεται «Άνοιξη» μια από τις εποχές του Αντόνιο Βιβάλντι κι απέξω μηνύματα από έναν διεισδυτικό Απρίλιο Φιλοθέης 1992.

« Γεια σας είμαι ο Μενέλαος . . . Αυτή τη στιγμή όμως δεν είμαι ο Μενέλαος . .. Είμαι ο Ιανουάριος. Και βέβαια δεν έχω σχέση με την Άνοιξη .. . Κάποια σχέση έχω όμως μαζί της . . .Οι μουσμουλιές . . .εκεί προς το τέλος μου και τα άνθη της μυγδαλιάς . . . Πώς λέμε «πρελούδιο» ; . .

Η αίθουσα διακοσμημένη με ζωγραφιές. Έργα μαθητών με θέμα την «η Άνοιξη στη μεγάλη μας πόλη» . Γεμάτοι οι τοίχο. Κι ανάμεσα στις ζωγραφιές στίχοι.

Θα αναγγείλω μια νέα ελπίδα. Χαρίζω στην πόλη το πολύτιμο βλέμμα μου.
Νίκος Καρούζος

« Γεια σας είμαι ο Νίκος. Καταλάβατε βέβαια ότι εδώ και λίγα λεπτά δεν θα είμαι ο Νίκος. . . Θα είμαι ο Φεβρουάριος. . . Ούτε κι εγώ είμαι παιδί της Άνοιξης. Ίσως όμως έχω βέβαια κάποια σχέση μαζί της. . . . Ας πούμε οι μιμόζες . . . Κίτρινες τρύπες πάνω στο συνήθως παγωμένο σώμα μου . . .Και όχι μόνο οι μιμόζες. Στα λιβάδια οι ανεμώνες στη λεωφόρο Κηφισίας τα πρώτα φετινά φύλλα της ασημόλευκας. Πρελούδιο πιο δυνατό από εκείνο του Ιανουάριου. Και πρελούδιο διότι η Άνοιξη είναι Συμφωνία»

Όταν άρχισα να μεγαλώνω με βασάνιζαν τα δέντρα. Γιατί χαμογελάτε; Πήγε ο νους σας στην Άνοιξη που΄να σκληρή για τα μικρά παιδιά ;
Γιώργος Σεφέρης

Εμφανίζεται ο Διονύσης . . « Εγώ είμαι ο Μάρτιος όπως υποθέτω ότι καταλάβατε. Εγώ «έχω» σχέση με την Άνοιξη. Είμαι το πρώτο κομμάτι της. Και συμβαίνουν πολλά. Χρώματα, μυρωδιές, νεογέννητα φύλλα, μια ακαθόριστη θλίψη και μια γονιμοποίηση χωρίς διαπραγματεύσεις. Συμβαίνουν ένα σωρό. Δύσκολο να τα διηγηθώ μόνος μου . . Έχω λοιπόν φέρει μαζί μου τις τέσσερεις εβδομάδες μου. Θα τα ακούσετε από αυτές.

Εμφανίζεται η Αλεξάνδρα. Κατάξανθη, ανθρώπινη, ροδαλή. « Είμαι η πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου. Και όπως ξέρετε στις διάφορες γλώσσες των ανθρώπων οι εβδομάδες δεν έχουν ονόματα. Εμένα όμως θα μπορούσαν να με λένε Εβδομάδα της Κορομηλιάς. Καταλάβατε γιατί. Και δεν είναι μόνο οι κορομηλιές με το πράσινο πέταλο και τη λευκή στεφάνη που κυοφορούν τα σφαιρικά πελώρια δάκρυα. Το κίτρινο γιασεμί σκαρφαλώνει στους φράχτες, οι αγριοδαμασκηνιές ξυπνούν , μαζί και οι φρέζες.

«Είμαι η δεύτερη εβδομάδα του Μαρτίου» έχει ήδη ξεπροβάλλει στη σκηνή η Ελένη. «Θα μπορούσαν να με λένε Εβδομάδα της Βερικοκιάς. Και δεν είναι μόνο οι βερικοκιές στο Χαλάνδρι, στη Νέα Σμύρνη, στον Χολαργό και στο Καλαμάκι που ανάβουν τα ασπροβυσινί χαμηλά φώτα. Βυσινί σέπαλο με λευκή στεφάνη. Είναι και οι ροδακινιές με τα ροζ πέταλα που κάνουν θορυβωδώς της εμφάνισή τους».

«Εγώ είμαι η Τρίτη εβδομάδα του Μαρτίου» . . Έχει κάνει την εμφάνισή της η Αγγέλα. «Εβδομάδα της Αχλαδιάς θα μπορούσαν να με λένε αλλά δεν με φωνάζουν έτσι. Υπάρχω χωρίς όνομα. Είναι και οι πρώτες μηλιές που αρχίζουν να παίζουν μουσική κι εκείνες. Τέλος πάντων. Ας πάρουν κάποτε οι οι άνθρωποι την απόφαση να δώσουν σε μας τις εβδομάδες ονόματα»

Κι ύστερα η Εβδομάδα της Χελιδόνας με τα νεογέννητα της κερασιάς και ο Αντώνης/ Απρίλιος και οι τέσσερεις εβδομάδες του, μια από αυτές είναι και η μόνη εβδομάδα του χρόνου με όνομα κοινωνικά αποδεκτό – τη λένε Μεγάλη Εβδομάδα – η συνάντηση της πασχαλιάς με τη γλυσίνα οι κουτσουπιές της Φιλοθέης, τα νεογέννητα της μουριάς στην πλατεία Μαβίλη, η παπαρούνα, τα νερατζάνθια και τα πρώτα φετινά της ακακίας και η απίστευτη φωνή της Κατερίνας να απαγγέλλει την εαρινή συμφωνία.

Για μας πατρίδα δεν ήταν το κράτος αλλά το άρωμα της ακακίας έξω από το παράθυρο όπου η μάνα μου άπλωνε τα ρούχα
Εμίρ Κοστουρίτσα, Οι ακακίες του Σεράγεβο

Η μουσική του Βιβάλντι, ένα Μαγδεμβούργιο του Μπαχ , το « ω γλυκύ μου έαρ», η Ιεροτελεστία της Άνοιξης του Στραβίνσκι και ο Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ

Από το προσωπικό μου ημερολόγιο.
Αφιερωμένο στους μαθητές μου του τότε

Ανδρέας Ιωάννου Κασσέτας

ΥΓ. Οι άνθρωποι έφηβοι του τότε είναι ο Μενέλαος Τζούρης, o Νίκος Πρεντουλής, η Αλεξάνδρα Τσιφτσή, η Ελένη Κουλετάκη, η Αγγέλα Τωμαδάκη, ο Αντώνης Τσαλόγλου και η Κατερίνα Βερροίου.
Υπήρξε όμως και ιδιαίτερη συμπαράσταση στο όλο εγχείρημα από τον Αχιλλέα Λαζόπουλο, την Ελένη Καραμουσλή, τον Τάσο Σκιαδόπουλο, τη Σίσυ Μάρκου, τους δίδυμους δηλαδή τον Νίκο και τη Διονυσία Πρεντουλή, τον Δημήτρη Πίκο, την Ευριδίκη Πέτα, την Άλκηστη Μαναράκη, την Ειρήνη Φυλακουρίδου, τον Δημήτρη Χριστόπουλο, τον Βαγγέλη Πέτσο, τη Σοφία Βοστιτσούδη, τον Νίκο Δεδούση, την Ασημίνα Μανιάτη, τον Νεκτάριο Ουδενιώτη, τον Γιάννη Αποστολόπουλο, τον Σάββα Κόντο, τη Χρυσούλα Πασχαλίδου, την Άννα Ζευγολατάκου, την Ιωάννα Κωφού, τη Στέλλα Βαφοπούλου, τον Δήμο Γεροδήμο, τον Κώστα Λαμπρίδη, τον Γιώργο Τρανταλή, τον Λεωνιδα Τσέρτο, την Ασπασία Καραπατάκη και από ορισμένους ακόμα που είναι αδύνατον να θυμηθώ αλλά είναι σίγουρο ότι συνέβαλαν στο να παρουσιάσουμε τότε το « η Άνοιξη στη μεγάλη μας πόλη».

 

Πιέστε εδώ για επικοινωνία με τον διαχειριστή των ιστοσελίδων